ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΟΙ ΠΡΩΤΕΣ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΕΣ ΠΛΑΤΕΙΕΣ

Σε δύο σημεία της Διονυσίου Αρεοπαγίτου θα δημιουργηθούν και οι πρώτες αρχαιολογικές πλατείες της Αθήνας. Η μια κοντά στην είσοδο του Ηρωδείου και η άλλη κοντά στην είσοδο του Φιλοπάππου...

Το «μεγάλο σαλόνι» της Αθήνας, που έβγαλε από το ιστορικό κέντρο της πρωτεύουσας περισσότερα από 50.000 Ι.Χ. και μας έφερε όλους πιο κοντά στο αρχαίο παρελθόν του κλεινού άστεως σύντομα θα περικλείει και το νέο Μουσείο της Ακρόπολης. Η δρόμοι που περιβάλλουν το Μουσείο θα αποτελούν συνέχεια του δικτύου πεζοδρομήσεων.

Πρόκειται ουσιαστικά για την επέκταση του «μεγάλου περιπάτου» που ξεκινά από το Σύνταγμα και φτάνει έως την Πειραιώς, διαδρομή 2,5 χιλιομέτρων, η οποία σε τόσο μήκος είναι ήδη μοναδική στην Ευρώπη και ίσως και στον κόσμο.

Μαζί με τους νέους πεζόδρομους έρχονται στο φως ύστερα από σχεδόν μισό αιώνα οι γραμμές του προπολεμικού τραμ, ενώ η πύλη αυτού του περιπάτου θα αποκτήσει νέο ενδιαφέρον, αφού οι επισκέπτες θα ‘χουν την ευκαιρία πριν να ξεκινήσουν την περιδιάβασή τους στο ιστορικό κέντρο να ενημερώνονται από το πληροφοριακό κέντρο που κατασκευάζεται στους πρόποδες της Ακρόπολης γι’ αυτά βλέπουν, αλλά και γι’ αυτά που υπάρχουν αλλά δεν τα βλέπουν.

Σε δύο σημεία της Διονυσίου Αρεοπαγίτου θα δημιουργηθούν και οι πρώτες αρχαιολογικές πλατείες της Αθήνας. Η μια κοντά στην είσοδο του Ηρωδείου και η άλλη κοντά στην είσοδο του Φιλοπάππου.

Με ευθύνη της Ενοποίησης Αρχαιολογικών Χώρων Αθήνας Α.Ε. και σε συνεργασία με τον αρχιτέκτονα του Νέου Μουσείου της Ακροπόλεως Μπερνάν Τσουμί εκπονήθηκε η μελέτη για την «Αναδιαμόρφωση των οδών γύρω από το Νέο Μουσείο Ακρόπολης».

Τα πρώτα έργα ξεκίνησαν από την την οδό Μακρυγιάννη, η οποία μετατράπηκε σε οδό ήπιας κυκλοφορίας (πλάτους 5μ.) στρωμένη με κυβόλιθους. Η μαρμαρόστρωση των διευρυμένων πεζοδρομίων διακόπτεται από ζώνες κυβόλιθων κάθετων στον άξονα της οδού, οριοθετημένες από μαρμάρινα κράσπεδα. Οι υπάρχουσες δενδροστοιχίες θα διατηρηθούν και επιπλέον θα φυτευτούν δύο νέες δενδροστοιχίες, αντίστοιχα με αυτές στην ανατολική και δυτική πλευρά της οδού και προς το κέντρο της.

Στο τμήμα της οδού Λεμπέση από την οδό Μακρυγιάννη ως την οδό Πορίνου προβλέπεται αντίστοιχα ανακατασκευή (στην υφιστάμενη διατομή), με πεζοδρόμια από μαρμάρινα κράσπεδα και μαρμαρόπλακες και οδόστρωμα από κυβόλιθους.

Στα πεζοδρόμια προβλέπονται διαδρομές για τυφλούς και ράμπες ΑΜΕΑ. Το υφιστάμενο δίκτυο δημοτικού φωτισμού αναβαθμίζεται με φωτιστικά σώματα αντίστοιχα με αυτά της οδού Δ. Αρεοπαγίτου. Στα νέα ρείθρα κατασκευάζονται φρεάτια απορροής των ομβρίων υδάτων.

Έχει ληφθεί ιδιαίτερη μέριμνα για το συντονισμό των ΟΚΩ στη διαδικασία εξυγίανσης των δικτύων τους (εκσκαφές, αρχαιολογική έρευνα κ.λπ.), καθώς και πρόσθετες εργασίες για τις ανάγκες του Μουσείου (π.χ. απορροή ομβρίων)

Μέχρι σήμερα όμως έχει επισημανθεί σημαντικό έλλειμμα στην ενημέρωση των επισκεπτών και στη γενικότερη πληροφόρηση για τις ιστορικές συνοικίες της πόλης, τους αρχαιολογικούς χώρους και τα μνημεία εντός και εκτός αυτών. Τόσο ο μεμονωμένος επισκέπτης (αυτός που δεν μετέχει σε οργανωμένη επίσκεψη) όσο και ο κάτοικος που περιδιαβαίνει με στόχο έναν απλό περίπατο δεν μπορούν με ευκολία να αναγνωρίσουν τα μνημεία που συναντούν ή να οργανώσουν τη σκέψη τους και την επίσκεψή τους επιλέγοντας τα σημεία που τους ενδιαφέρουν περισσότερο.

Στο κομβικό λοιπόν σημείο όπου συναντώνται η Διονυσίου Αρεοπαγίτου με τη Μακρυγιάννη, με θέα προς τον ίδιο τον Ιερό Βράχο, εκεί που κόσμος πολύς βγαίνει από το σταθμό του ΜΕΤΡΟ Ακρόπολη και οδηγείται στο Νέο Μουσείο Ακρόπολης, δημιουργείται Πληροφοριακό Κέντρο (σε οικόπεδο του ΥΠ.ΠΟ., μεταξύ των οδών Βύρωνος και Θρασύλλου στην Πλάκα) που θα αφορά κυρίως στους 6 πιο σημαντικούς αρχαιολογικούς χώρους της Αθήνας, από τους πιο σημαντικούς αρχαιολογικούς χώρους του κόσμου: το Ολυμπιείο, την Ακρόπολη, το Λόφο Φιλοπάππου, την Αρχαία Αγορά, τη Ρωμαϊκή Αγορά (με τη Βιβλιοθήκη Αδριανού) και τον Κεραμεικό.

Το Κέντρο αυτό θα λειτουργήσει ως «πύλη εισόδου» για όλους τους αρχαιολογικούς χώρους που προαναφέρθηκαν, θα δίνει όμως παράλληλα στοιχεία και για τις ιστορικές γειτονιές της Αθήνας (Πλάκα, Θησείο, Ψυρρή κ.λπ.) και ενδεχομένως για πολιτιστικά δρώμενα στον ευρύτερο χώρο. Θα υπάρχει βέβαια και η δυνατότητα αγοράς αντικειμένων αντιγράφων αναμνηστικών και
παρακολούθησης βίντεο ή ψηφιακών αναπαραστάσεων κατά τα πρότυπα των αντίστοιχων πωλητηρίων των μουσείων του εξωτερικού.

Με τον τρόπο αυτό ο πληροφορημένος επισκέπτης θα ετοιμαστεί για μια πορεία διά μέσου των αιώνων και θα επιτυγχάνεται μια πιο αρμονική μετάβαση από τον αυστηρά ελεγχόμενο αρχαιολογικό χώρο στο δημόσιο χώρο, ο οποίος πρέπει να τονιστεί ότι είναι και αυτός αρχαιολογικός.

Στη διάρκεια της κατασκευής των πεζοδρόμων έγινε σημαντική προσπάθεια επέκτασης των ανασκαφών (βλ. περιοχή Οικίας Πρόκλου ή υστερορωμαϊκών μωσαϊκών στην γωνία Δ. Αρεοπαγίτου και Προπυλαίων).

Όπου αυτό δεν υλοποιήθηκε μέχρι σήμερα, η εικονική πραγματικότητα έρχεται βοηθός και αυτό είναι δυνατόν να γίνεται με εντυπωσιακό τρόπο στους ειδικά προς τούτο διαμορφωμένους χώρους.

Το πληροφοριακό υλικό θα αφορά στην ευρύτερη περιοχή και σε όλες τις περιόδους (προϊστορικά, κλασικά, ρωμαϊκά, βυζαντινά κ.λπ.), θα ενημερώνει όσους θέλουν να εμβαθύνουν π.χ. για την πολλαπλή διαστρωμάτωση των αρχαιοτήτων (θα παρέχονται στοιχεία για τα καταχωμένα αρχαία κ.λπ.).

Ας θυμηθούμε ότι βρισκόμαστε στην καρδιά της Αρχαίας Αθήνας και τις περισσότερες φορές υπάρχουν πολλαπλά στρώματα με ευρήματα και αναγκαστικά αναδεικνύεται μόνο το τελευταίο. Τέλος, θα δίδονται στοιχεία και για τα νεότερα μνημεία και κυρίως τις παρεμβάσεις στα μέσα του 20ού αιώνα από τον καθηγητή της Αρχιτεκτονικής του ΕΜΠ, το δάσκαλο Δημ. Πικιώνη, στο λόφο του Φιλοπάππου και τον Λουμπαρδιάρη, καθώς και στην είσοδο προς την Ακρόπολη.

Ενδεικτικά αναφέρεται ότι ο μη ενημερωμένος περιπατητής δεν είναι δυνατόν να αντιληφθεί γιατί υπάρχουν επί των πεζοδρόμων λωρίδες με διαφορετικό υλικό. Και όμως, οι λωρίδες αυτές αποτελούν υπόμνηση αρχαίων διαδρομών που διέσχιζαν την περιοχή και συμπίπτουν εντυπωσιακά με τις σύγχρονες διαδρομές. Ο πληροφορημένος περιπατητής λοιπόν αποκτά συνείδηση ότι περπατά σε ένα αρχαιολογικό πάρκο, σε ένα ανοιχτό μουσείο. Μεταφέρεται με τη φαντασία του αρκετούς αιώνες πριν. Ξαναζεί την Αθήνα στην αρχαία της αίγλη ή στην εποχή που εκείνος επιθυμεί και επιλέγει κάθε φορά.

Με τον τρόπο αυτό, οι πεζόδρομοι κάτω από την Ακρόπολη (Δ. Αρεοπαγίτου και Απ. Παύλου κ.λπ.) δεν είναι πια μόνον «ο ωραιότερος δρόμος του κόσμου» ή το «σαλόνι της Ευρώπης», όπως επανειλημμένα και σε διάφορες παραλλαγές έχει γραφεί στον ελληνικό και ξένο Τύπο, αλλά καθίστανται τοπόσημο της πόλης, η σφραγίδα του Ιστορικού Κέντρου της Αθήνας, το «καμάρι» των κατοίκων της πόλης και η απαραίτητη ξενάγηση για τους επισκέπτες της. Πηγή: http://www.apogevmatini.gr