ΑΝΑΚΑΛΥΦΘΗΚΕ Ο ΟΜΑΔΙΚΟΣ ΤΑΦΟΣ ΘΥΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΕΥΘΑΝΑΣΙΑΣ ΤΩΝ ΝΑΖΙ

Τα λείψανα 220 ανθρώπων, που έπεσαν θύματα του προγράμματος ευθανασίας του ναζιστικού καθεστώτος, ανακαλύφθηκαν κατά την έναρξη των εκσκαφών για την ανέγερση κτιρίου στο περίχωρο της ψυχιατρικής κλινικής του περιφερειακού νοσοκομείου στην πόλη Χαλ του αυστριακού ομόσπονδου κρατιδίου του Τιρόλου...

Σύμφωνα με επίσημη ανακοίνωση, οι εργασίες εκσκαφής διακόπηκαν προς το παρόν και μια επιτροπή εμπειρογνωμόνων πρόκειται να ασχοληθεί με την επιστημονική εκσκαφή του νεκροταφείου, τη διερεύνηση των ακριβών αιτίων του θανάτου και την ταυτοποίηση των θυμάτων καθώς και με την αποσαφήνιση νομικών ζητημάτων.

Η εταιρία η οποία διαχειρίζεται την κλινική 500 κλινών, Tilak, ανακοίνωσε ότι Αυστριακοί ειδικοί θ' αρχίσουν να εκταφιάζουν τον Μάρτιο τα θύματα. «Οι νεκροί θα αναγνωριστούν, τα αίτια των θανάτων τους θα διακριβωθούν και το νεκροταφείο θα διατηρηθεί με ένα επιστημονικά σωστό τρόπο» δήλωσε ο Γιοχάνες Σβάμπεργκερ, εκπρόσωπος της εταιρείας.

Με αναδρομική ημερομηνία την 1η Σεπτεμβρίου, που έγινε η έναρξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο Χίτλερ είχε υπογράψει τον Οκτώβριο του 1939 το «Διάταγμα ευθανασίας» με τις ολέθριες συνέπειές του, καθώς υπήρξε η θανατική καταδίκη για πάνω από 300.000 ψυχικά ασθενείς και σωματικά ανάπηρους που έπεσαν θύματα της συστηματικής ναζιστικής μηχανής εξόντωσης, αφού, στη βάση των προτύπων των ναζιστών ιδεολόγων, ήταν «ανάξιοι ζωής».

Αυτή η μαζική εξόντωση έφερε τον ελληνικό όρο «ευθανασία» και πέραν των 300.000 εξοντώσεων περιέλαβε και εξαναγκαστικές στειρώσεις, ενώ για αρκετές δεκαετίες μετά τη συντριβή του Τρίτου Ράιχ το 1945, εξακολουθούσε να αποτελεί θέμα «ταμπού».

Στην Αυστρία, μετά την προσάρτησή της στο γερμανικό ναζιστικό Τρίτο Ράιχ, τον Μάρτιο του 1938, άρχισαν να εφαρμόζονται οι νόμοι των Εθνικοσοσιαλιστών κατά «σωματικά και διανοητικά αναπήρων» και το πλέον διαβόητο κέντρο «ευθανασίας» εγκαταστάθηκε στον Πύργο Χάρτχαιμ, στο μέχρι τότε άσυλο ανιάτων, στην Άνω Αυστρία.

Από το 1940 και μέχρι το τέλος του Β΄Παγκόσμιου Πολέμου, πάνω από 30.000 άνθρωποι με ειδικές ανάγκες και κρατούμενοι από το πλησίον ναζιστικό στρατόπεδο συγκέντρωσης στο Μαουτχάουζεν, ανάμεσα τους και πολλοί Έλληνες - εκ των οποίων, έπειτα από σχετικές έρευνες, έχουν γίνει γνωστά τα ονόματα 44 - άφησαν την τελευταία τους πνοή στους θαλάμους αερίων και στο κρεματόριο του ναζιστικού κέντρου ευθανασίας στο Χάρτχαιμ.

Αρκετές δεκαετίες μετά το τέλος του πολέμου, έπειτα από πολλές προσπάθειες και με απόφαση των αρχών του ομόσπονδου κρατιδίου της Άνω Αυστρίας, ιδρύθηκε στο Χάρτχαιμ ένα Ινστιτούτο Μνήμης και Μελέτης, και από το 2003 ο Πύργος Χάρτχαιμ λειτουργεί πλέον ως ίδρυμα Μνήμης και Μελέτης, ενώ στεγάζει και τη μόνιμη έκθεση με τίτλο «Η αξία της ζωής» που περιλαμβάνει πέντε θεματικές ενότητες.

Ο επισκέπτης της έκθεσης, μέσα από έγγραφα, τεκμήρια, βιογραφίες θυμάτων, τους θαλάμους των αερίων και το κρεματόριο, έρχεται αντιμέτωπος με τη διαστροφή και τη θηριωδία των ναζιστών, τις ανατριχιαστικές διαστάσεις της μαζικής εξόντωσης και τη βάρβαρη πράξη της ευθανασίας γενικότερα. Πηγή: tvxs.gr