EΝΑΣ «ΝΕΟΣ ΣΟΠΕΝ» ΜΕΓΑΛΩΝΕΙ ΣΤΟΝ ΚΑΝΑΔΑ

Μεσάνυχτα της 31ης Δεκεμβρίου. Είναι η στιγμή που αρχίζει ο εορτασμός του έτους Σοπέν, καθώς συμπληρώνονται 200 χρόνια από τη γέννηση του Πολωνού συνθέτη που σφράγισε με τις συνθέσεις του το κίνημα του ρομαντισμού. Και στο πιάνο που δεσπόζει στο σαλόνι του σπιτιού της Ζελάζοβα Βόλα (κοντά στη Βαρσοβία), εκεί όπου γεννήθηκε το 1810 ο Φρεντερίκ Σοπέν κάθεται ένα 14χρονο αγόρι. Το όνομά του είναι Γιαν Λισιέτσκι...

Οι γονείς του είναι Πολωνοί μετανάστες στον Καναδά και εκείνο γεννήθηκε στο Κάλγκαρι. Όπως ο Σοπέν, γεννήθηκε κι εκείνος Μάρτιο. Όπως ο Σοπέν, είναι ψηλόλιγνος με κοφτερή ματιά. Μόνο που ο Γιαν είναι ξανθός με γαλανά μάτια. Και πανέμορφος.

Σε εκνευρίζουν οι συνεντεύξεις;
τον ρωτά η ιταλική εφημερίδα «La Repubblica».

Όχι θα έλεγα. Έδωσα την πρώτη όταν ήμουν εννέα ετών.

Και τα κονσέρτα...
Η ένταση μετασχηματίζεται αμέσως σε πάθος, σε ενέργεια.

Πώς άρχισες να παίζεις πιάνο;
Όταν ήμουν πέντε ετών οι γονείς μου ήθελαν να με στείλουν στην πρώτη προκαταρκτική. Δεν με δέχτηκαν στο σχολείο, αλλά με συμβούλευσαν να μάθω ένα μουσικό όργανο. Ένας οικογενειακός φίλος μάς δάνεισε το πιάνο για να αρχίσω κι ένας γείτονας μού δίδαξε τις νότες. Την επόμενη χρονιά απέκτησα δάσκαλο μουσικής.

Πότε κατάλαβες ότι τα πράγματα σοβαρεύουν;

Όλα έγιναν φυσιολογικά. Συναντήθηκα με ανθρώπους, κέρδισα σε διαγωνισμούς. Δεν καταλαβαίνεις πως κάτι συμβαίνει. Απλώς συμβαίνει.

Οι γονείς σου πώς το έχουν πάρει;
Το γεγονός ότι παίζω πιάνο δεν είναι το σημαντικότερο για εκείνους. Δεν έχουν συγκεκριμένες φιλοδοξίες.

Κι εσύ...
Το πιάνο δεν με κρατά αιχμάλωτο. Αισθάνομαι ωστόσο προνομιούχος, γιατί μπορώ να κάνω ό,τι μου αρέσει. Και ξέρω πως όσο περισσότερο αφοσιώνομαι τώρα τόσο ευκολότερα θα είναι για μένα τα πράγματα στο μέλλον.

Αγαπημένος συνθέτης...
Ο Σοπέν χωρίς δεύτερη κουβέντα. Μετά ο Μπαχ.

Εκτός από τη μουσική, τι άλλο σου αρέσει;

Να πετάω. Λατρεύω τα αεροπλάνα. Μου αρέσει επίσης να διαβάζω, να κολυμπάω...

Θα απαρνιόσουν τη μουσική για χάρη του έρωτα;

Καλή ερώτηση... Τα κορίτσια θέλουν το αγόρι τους να είναι παρόν...

Ε, τότε, το δικό μου θα είναι διαφορετικό από τα υπόλοιπα.

«Παίζω πιάνο από τα πέντε»

Στον Καναδά δεν υπάρχει σημαντικός διαγωνισμός πιάνου στον οποίο ο 14χρονος Γιαν Λισιέτσκι να μην έχει αναδειχθεί νικητής, ενώ έχει καταφέρει να κερδίσει και σε διεθνείς διαγωνισμούς στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, τη Βρετανία και την Ιαπωνία. «Παίζω πιάνο από πέντε ετών. Σε ηλικία εννέα ετών έκανα το ντεμπούτο μου ως σολίστας σε ορχήστρα και μέχρι σήμερα έχω δώσει περίπου σαράντα κονσέρτα συνοδεία ορχήστρας σε όλον τον κόσμο» λέει ο Γιαν, που συνοδεύεται πάντοτε σε συναυλίες και συνεντεύξεις και δημόσιες εμφανίσεις από τη μητέρα του. Για να μπορεί άλλωστε να ακολουθεί το μοναχοπαίδι της στις επαγγελματικές του υποχρεώσεις αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το επάγγελμα της κηπουρού. Πηγή: http://www.tanea.gr