Η ΥΨΗΛΗ ΡΑΠΤΙΚΗ ΣΤΗΝ ΕΝΤΑΤΙΚΗ
Είναι αλήθεια ότι οι χαλεποί καιροί δεν ευνοούν τα είδη πολυτελείας. Και η υψηλή ραπτική δείχνει να έχει πάρει την... κατηφόρα. Βαριά ήταν η ατμόσφαιρα των σόου για την άνοιξη και το καλοκαίρι του 2010 που φιλοξενήθηκαν από τις 25 ως τις 28 Ιανουαρίου στο Παρίσι, με λιγοστές συμμετοχές σχεδιαστών, μεταξύ των οποίων έλαμψε διά της απουσίας του ο Κριστιάν Λακρουά, καθώς ο οίκος του κινδυνεύει με πτώχευση...
Σε αντίθεση με το pr t--porter, που υπογράφει σύνολα μαζικής παραγωγής, η υψηλή ραπτική απευθύνεται σε μια εξέχουσα πελατεία που έχει τη δυνατότητα να πληρώνει αμύθητα ποσά προκειμένου να εξασφαλίσει δημιουργίες sur mesure. Και επειδή πολλοί οίκοι, από τον Lacroix ως τον Cacharel, έχουν πέσει θύματα της κρίσης, το Παρίσι αποφάσισε να δημιουργήσει μια «Τράπεζα Μόδας» για να ενισχύσει τους δοκιμαζόμενους σχεδιαστές και οίκους.
Ακολουθώντας τις μητροπόλεις του κόσμου, όπως η Νέα Υόρκη, το Βερολίνο και το Λονδίνο, οι οποίες παίρνουν μέτρα για να σώσουν τις δοκιμαζόμενες βιομηχανίες μόδας, ο γάλλος υπουργός Βιομηχανίας Κριστιάν Εστροζί δήλωσε αποφασισμένος να σώσει τη γαλλική βιομηχανία μόδας που απασχολεί 125.000 υπαλλήλους. «Θα ήθελα το Παρίσι να παραμείνει η παγκόσμια πρωτεύουσα της μόδας» ανέφερε ο Εστροζί, υπογραμμίζοντας ότι οι Αρχές εξετάζουν να χαλαρώσουν το 35ωρο για τους επαγγελματίες που εργάζονται πυρετωδώς για την προετοιμασία των επιδείξεων μόδας.
Οσον αφορά τις τάσεις, «η υψηλή ραπτική είναι μια τίμια έκφραση των στυλ των σχεδιαστών. Αντιθέτως, οι ready to wear επιδείξεις απαιτούν νέες τάσεις και πρέπει να φρεσκάρονται κάθε σεζόν» αναφέρει η Αλις Ολινς στους «Τimes», επισημαίνοντας ότι οι σχεδιαστές που συμμετέχουν σε σόου υψηλής ραπτικής ενδιαφέρονται περισσότερο για τη «μαστοριά» παρά για το να φιγουράρουν στα πρωτοσέλιδα των διεθνών εντύπων.
Μια και ο λόγος για καλλιτεχνία, άψογα φινιρίσματα και δουλειά στο χέρι, το σόου του οίκου Chanel με τον γερμανό μετρ Καρλ Λάγκερφελντ στο τιμόνι τέτοια ακριβώς μέσα χρησιμοποίησε για να αποθεώσει τη γοητεία του κλασικού. «Οταν ηλικιωμένες κυρίες φορούν Chanel δείχνουν επαναστατικές και θέλω να κλέψω τις πλεκτές ζακέτες τους» ανέφερε η 27χρονη βρετανίδα fashion icon Αλέξα Τσανγκ. Σακάκια και φορέματα με πτερύγια στους ώμους, αστραφτερές μπότες και γάντια και υπέροχα τούλινα κολάρα ήταν μερικά από τα σημεία-κατατεθέν του σόου της.
Από την άλλη, ο Τζιόρτζιο Αρμάνι προσπάθησε να απογειώσει το κοινό του στο φεγγάρι παρουσιάζοντας ένα σόου που έκλεινε το μάτι στο μέλλον, γεμάτο φουτουριστικές πινελιές και παγωμένα χρώματα. «Μήπως όμως το παραξήλωσε;» αναρωτήθηκε ο διεθνής Τύπος για τις εμπνεύσεις του Αρμάνι- όχι και οι πλέον... ευκολοφόρετες στις ημέρες μας.
Ιππικό λουκ, ρομαντισμό και δραματικά στοιχεία που παρέπεμπαν στο Νέο Λουκ του οίκου Dior του 1947 επιστράτευσε ο θεατρικός Τζον Γκαλιάνο σε μια παράσταση που αποθέωσε τις τολμηρές χρωματικές μείξεις. Ενα διάλειμμα από τα χολιγουντιανά κόκκινα χαλιά αντιπρότεινε ο λιβανέζικης καταγωγής Ελίε Σάαμπ αφήνοντας κατά μέρος τις τουαλέτες-υπερπαραγωγή προκειμένου να υποστηρίξει με 44 εμφανίσεις σύνολα ρομαντικά σε τόνους απαλούς.
Σαφή διαχωρισμό από την κλασική εικόνα του Valentino σημείωσαν η Μαρία Γκράτσια Κιουρί και ο Πιερ-Πάολο Πικιόλι στην τρίτη συλλογή που σχεδίασαν για τον οίκο υπογράφοντας ένα λιτό σόου, ενώ στον αντίποδα ο Ρικάρντο Τίσι δοκίμασε να κλέψει τις εντυπώσεις για λογαριασμό του οίκου Givenchy στρέφοντας το βλέμμα του στη χρωματικώς έντονη δεκαετία του 1970. Ο Ζαν-Πολ Γκοτιέ, τέλος, ταξίδεψε ως το Μεξικό με σκοπό να γεμίσει την πασαρέλα του με τεράστια πλατύγυρα καπέλα, πανύψηλες μπότες και μπόλικο χρώμα. Συγκέντρωσε αμφιλεγόμενες κριτικές αλλά συζητήθηκε περισσότερο από όλους. Πηγή: http://www.tovima.gr
