Ο ΜΠΙΛ ΚΛΙΝΤΟΝ ΣΕ ΡΟΛΟ ΜΥΣΤΙΚΟΥ ΠΡΑΚΤΟΡΑ

Σε «μυστικό πράκτορα» της συζύγου του Χίλαρι Κλίντον και φυσικά του προϊσταμένου της Μπαράκ Ομπάμα εξελίσσεται ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ Μπιλ Κλίντον, ο οποίος επέστρεψε την περασμένη εβδομάδα στα πρωτοσέλιδα χάρη στην επίσκεψή του στη Βόρεια Κορέα και την επιτυχή μεσολάβηση για την απελευθέρωση δύο φυλακισμένων εκεί δημοσιογράφων, οι οποίες επέστρεψαν- θριαμβευτικά- μαζί του στις ΗΠΑ την περασμένη Τετάρτη. Γιατί όμως επελέγη ο τέως «πλανητάρχης» για την «ευαίσθητη» αυτή αποστολή και τι μυστικά ανταλλάγματα για τη σκληροπυρηνική Πιονγκγιάνγκ μετέφερε στον... χιλιοταξιδεμένο ανά τον κόσμο χαρτοφύλακά του;...

Οι δύο δημοσιογράφοι που κρατούνταν εδώ και σχεδόν πέντε μήνες στη Βόρεια Κορέα, η 32χρονη Λόρα Λινγκ και η 36χρονη Εούνα Λι, είχαν καταδικαστεί σε 12 χρόνια καταναγκαστικά έργα για παράνομη είσοδο στη χώρα: σύμφωνα με τις βορειοκορεατικές αρχές, σχεδίαζαν να γυρίσουν βίντεο και να δυσφημήσουν το καθεστώς παρουσιάζοντας «διαστρεβλωμένη εικόνα» για την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Οι ίδιες υποστηρίζουν ότι μάζευαν υλικό για ένα ρεπορτάζ γύρω από το «τράφικινγκ» νεαρών κοριτσιών από τη Βόρεια Κορέα ως τα πορνεία των μεγαλουπόλεων της Νότιας Κίνας. Χάρη στον Κλίντον, όμως, ο ηγέτης της Βόρειας Κορέας Κιμ Γιονγκ Ιλ τούςαπένειμε ειδική χάρη- και η συγκινητική υποδοχή που τους επεφύλαξαν οι οικογένειές τους στο αεροδρόμιο Μπέρμπανκ του Λος Αντζελες έκανε τον γύρο του κόσμου.

Ευχαριστίες και μηνύματα
Τι ακριβώς συνέβη; Οι ίδιες οι δημοσιογράφοι, οι οποίες εργάζονταν για το καλιφορνέζικο τηλεοπτικό κανάλι Current ΤV, συνιδιοκτησίας του πρώην αντιπροέδρου του Κλίντον Αλ Γκορ, εξέφρασαν την «έκπληξή» τους αλλά και την ανακούφισή τους όταν οι βορειοκορεατικές αρχές τις μετέφεραν σε ένα δωμάτιο όπου τους περίμενε ο πρώην πρόεδρος. «Σοκαριστήκαμε. Αλλά καταλάβαμε αμέσως ότι ο εφιάλτης έφθασε στο τέλος του» δήλωσε η Λόρα Λινγκ. «Οι τελευταίες 140 ημέρες ήταν οι πιο δύσκολες και οδυνηρές της ζωής μας» προσέθεσε ευχαριστώντας την Πιονγκγιάνγκ για την αμνήστευσή τους.

Επισήμως η βορειοκορεατική πλευρά δεν πήρε κανένα αντάλλαγμα: η αμερικανίδα υπουργός Εξωτερικών έσπευσε να δηλώσει, εν μέσω της επταεθνούς αφρικανικής περιοδείας της, ότι η απελευθέρωση των δύο δημοσιογράφων «δεν σημαίνει ότι θα υπάρξουν σημαντικές εξελίξεις σχετικά με το πυρηνικό πρόγραμμα της Βόρειας Κορέας». Προσέθεσε ωστόσο με νόημα ότι «ελπίζει» πως η Πιονγκγιάνγκ θα επιστρέψει στο τραπέζι των εξαμερών διαπραγματεύσεων για την αποπυρηνικοποίησή της και ελπίζει πως αυτή τη φορά «θα λάβει τη σωστή απόφαση».

Στο ίδιο κλίμα κινήθηκε και ο Λευκός Οίκος, με τον πρόεδρο Ομπάμα να δηλώνει «εξαιρετικά ανακουφισμένος» από το κατόρθωμα του προκατόχου του, αλλά με τον εκπρόσωπό του Ρόμπερτ Γκιμπς να χαρακτηρίζει «διακριτά γεγονότα» την απελευθέρωση των δημοσιογράφων και τις σχέσεις των δύο κρατών. Ο Γκιμπς επέμεινε επίσης ότι η επίσκεψη Κλίντον και η συνάντησή του με τον Κιμ ήταν «αυστηρά ιδιωτικής φύσεως» και ότι ο πρώην «πλανητάρχης» δεν μετέφερε κάποιο προσωπικό μήνυμα στον βορειοκορεάτη ηγέτη, για την κακή κατάσταση της υγείας του οποίου τόσα έχουν γραφτεί εσχάτως στα δυτικά ΜΜΕ.

Μάρκες στο πόκερ
Πολλοί αναλυτές έσπευσαν να σχολιάσουν ότι η Βόρεια Κορέα χρησιμοποίησε από την πρώτη στιγμή τις δύο γυναίκες ως «μάρκες» στην ιδιότυπη παρτίδα «πυρηνικού πόκερ» που παίζει εδώ και δεκαετίες με την Ουάσιγκτον. Γι΄ αυτό άλλωστε και δεν είχαν αποσταλεί στα κάτεργα του καθεστώτος για να «αναμορφωθούν διά της εργασίας», όπως τόσοι και τόσοι άτυχοι Βορειοκορεάτες. Στόχος του Κιμ, όπως γράφτηκε, ήταν εξαρχής να αξιοποιήσει την αιχμαλωσία τους για να προσελκύσει στη χώρα του έναν «πρωτοκλασάτο» αμερικανό πολιτικό, ο οποίος έχει και το πλεονέκτημα να τυγχάνει σύζυγος της εν ενεργεία υπουργού Εξωτερικών, και να στείλει μέσω αυτού ένα μήνυμα στον νέο αμερικανό πρόεδρο πως είναι έτοιμος για έναν νέο γύρο διαπραγματεύσεων για τα πυρηνικά.

Ως γνωστόν, η Βόρεια Κορέα έχει ζητήσει επανειλημμένως την έναρξη νέων απευθείας διαπραγματεύσεων με την Ουάσιγκτον, η οποία όμως απορρίπτει συστηματικά αυτά τα αιτήματα, προκρίνοντας τις αναποτελεσματικές ως τώρα εξαμερείς διαπραγματεύσεις.

Σύμφωνα με αποκαλυπτικό δημοσίευμα του «Washington Ρost», οι μυστικές διαπραγματεύσεις για «ανακωχή» μεταξύ των δύο πλευρών έχουν ξεκινήσει εδώ και μήνες, παράλληλα με τις δημόσιες προκλητικές ενέργειες- και ιδιαίτερα τις δοκιμές νέων πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς, την επαναλειτουργία των μονάδων εμπλουτισμού της και μία ακόμη πυρηνική δοκιμή- της Πιονγκγιάνγκ και τις «τιμωρητικές» αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ σε βάρος της. Το «Ρost» υποστηρίζει ότι ο Λευκός Οίκος έδωσε το «πράσινο φως» για το ταξίδι του Μπιλ Κλίντον πριν από έναν μήνα ικανοποιώντας σχετικό αίτημα του Κιμ.

Ο οποίος, σύμφωνα με άλλο δημοσίευμα της «Wall Street Journal», επιχείρησε με αυτόν τον τρόπο να αναβιώσει την προσωπική του σχέση με τον πρώην πρόεδρο των ΗΠΑ, που παραλίγο να οδηγήσει- χάρη και στην περίφημη «Πολιτική της Λιακάδας» του ειρηνόφιλου νοτιοκορεάτη προέδρου Κιμ Ντάε Γιουνγκ- στον επίσημο τερματισμό του κορεατικού πολέμου στα τέλη της δεύτερης θητείας του, το 2000. Τερματισμό που μπήκε στο «ψυγείο» μετά την ανάληψη της εξουσίας από τη φιλοπόλεμη κυβέρνηση Μπους, που «πάγωσε» όλες τις συμφωνίες και συμπεριέλαβε τη Βόρεια Κορέα στον περίφημο «άξονα του Κακού» των «κακοποιών κρατών», μαζί με το Ιράν και το Ιράκ.

Οπως προκύπτει, η αμερικανική κυβέρνηση είχε αρχικά επιλέξει να στείλει τον Αλ Γκορ, ο οποίος, όπως είδαμε παραπάνω, είναι και ο εργοδότης των δύο ρεπόρτερ. Η Πιονγκγιάνγκ όμως απαίτησε την αποστολή «μιας προσωπικότητας με υψηλότερο πρεστίζ» από τον πρώην αντιπρόεδρο προκειμένου να προχωρήσει στην απελευθέρωση των γυναικών. Πράγματι, συναντώντας τον Κλίντον, ο σταλινικός ηγέτης της Βόρειας Κορέας έστειλε ένα μήνυμα με πολλαπλούς αποδέκτες, διαψεύδοντας στην πράξη τις θεωρίες ότι έχει υποστεί βαρύ εγκεφαλικό επεισόδιο και πως στη χώρα μαίνεται μια σκληρή μάχη διαδοχής εν μέσω μιας ακόμη σκληρότερης οικονομικής κρίσης, που απειλεί τον πληθυσμό με λιμοκτονία αντίστοιχη εκείνης των αρχών της δεκαετίας του 1990.

Μεσολαβήσεις και Νομπέλ
Πριν από 15 χρόνια, το 1994, ήταν ο Τζίμι Κάρτερ, ο πρώην πρόεδρος, που έσπευσε «ιδιωτικά» στην Πιονγκγιάνγκ για να προλάβει την κλιμάκωση της αντιπαράθεσης για τα πυρηνικά της όπλα, που απειλούσε να οδηγήσει σε έναν νέο πόλεμο με τεράστιες εκατέρωθεν απώλειες: το ταξίδι εκείνο έθεσε τις βάσεις για την ενδιάμεση συμφωνία μεταξύ των δύο κυβερνήσεων, που επισήμως παραμένουν σε εμπόλεμη κατάσταση από το μακρινό 1953, επιτρέποντας έτσι τον ανεφοδιασμό με τρόφιμα και καύσιμα της διεθνώς απομονωμένης χώρας και τη σωτηρία εκατομμυρίων Κορεατών...

Τώρα που η πολεμική ρητορική μεταξύ των δύο «εχθρών» χτυπά πάλι κόκκινο και πολλοί αναλυτές φοβούνται ότι ένα «θερμό επεισόδιο» θα μπορούσε να οδηγήσει σε... κυριολεκτικά αλυσιδωτές αντιδράσεις στην ευρύτερη περιοχή, ήρθε η σειρά του χαρισματικού όσο και αμφιλεγόμενου Μπιλ Κλίντον να ακολουθήσει τα βήματα του Δημοκρατικού προκατόχου του- κάποιοι λένε ως το βραβείο Νομπέλ! Για τον ίδιο τον Κλίντον πρόκειται, φυσικά, για έναν θρίαμβο αλλά και για μια παρακαταθήκη για ένα πολύ πιο «ενεργό» μέλλον, που θα τον αποσπάσει μεν από το (ιδιαίτερα προσοδοφόρο) διεθνές κύκλωμα διαλέξεων, μετατρέποντας τον σε... πράκτορα ειδικών αποστολών της αμερικανικής διπλωματίας.

Ο ίδιος έσπευσε να δηλώσει ότι νιώθει έτοιμος και για άλλες, ακόμη δυσκολότερες αποστολές. «Τώρα που γλίτωσε τις υπαλλήλους του Γκορ, ανταμείβοντας τον Κιμ για την αιχμαλωσία τους, μήπως είναι ώρα να πάει να απελευθερώσει και εκείνους τους τρεις πεζοπόρους στην Τεχεράνη;» πρότεινε σκωπτικά ο πρώην πρέσβης στον ΟΗΕ του Μπους Τζον Μπόλτον.

Οι κακές γλώσσες της Ουάσιγκτον λένε πάντως ότι η έμμεση «χείρα φιλίας» που τείνει η Ουάσιγκτον στην Πιονγκγιάνγκ είναι μια τακτική και όχι στρατηγική χειρονομία η οποία κρύβει άλλους σκοπούς: Ομπάμα και (Χίλαρι) Κλίντον θέλουν, λένε, να κατευνάσουν τους ανήσυχους για την κλιμάκωση της έντασης στην κορεατική χερσόνησο Κινέζους, τους βασικούς «σπόνσορες» και συμμάχους της Πιονγκγιάνγκ, ώστε και εκείνοι με τη σειρά τους να σκληρύνουν τη θέση τους στον ΟΗΕ έναντι του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν... Ταυτόχρονα η αμερικανική διπλωματία θέλει να στείλει ένα έμμεσο μήνυμα στην ίδια την Τεχεράνη ενεργοποιώντας ξανά τον «δίαυλο επικοινωνίας» που δείχνει να έχει «παγώσει» μετά την ταραχώδη επανεκλογή Αχμαντινετζάντ. Πηγή: http://www.tovima.gr