ΎΠΟΠΤΟΣ ΦΥΓΗΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΑΚΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ

Ως ύποπτο φυγής χαρακτηρίζει το 1ο Ποινικό Τμήμα του Εφετείου του Μονάχου και διατάσσει την κράτησή του μέχρι να αποφασισθεί από το αρμόδιο δικαστήριο, αν θα πρέπει να εκδοθεί.
Η ανακοίνωση από την Γενική Εισαγγελία του Μονάχου έχει ως εξής:
«Με την από 1-7-2009 απόφασή του, το 1ο Ποινικό Τμήμα του Εφετείου Μονάχου, κατά του γεννημένου στην Αθήνα, γερμανού και έλληνα υπηκόου, Μιχάλη Χριστοφοράκου, με βάσει τις, με το από 21-5-2009 ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης των ελληνικών δικαστικών αρχών, αποδιδόμενες σε αυτόν κατηγορίες για διασφάλιση της έκδοσής του στις ελληνικές αρχές, διατάχθηκε η προς έκδοση κράτησή του.
Για το ένταλμα προφυλάκισης εν όψει έκδοσης, το νομικό τμήμα εξέτασε το από 21-5-2009 ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης που εκδόθηκε από το Εφετείο της Αθήνας, αναφορικά με τα αδικήματα που έχουν διαπραχθεί μετά τις 19-4-2003.
Το δικαστήριο θεμελίωσε ως εξής το σκεπτικό του:... Τα αδικήματα για τα οποία κατηγορείται στην Ελλάδα, σύμφωνα με το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης, διαπράχθηκαν στην Ελλάδα, στο χρονικό διάστημα από 13-2-1998 μέχρι Σεπτέμβριο 2003.
Επειδή ο κατηγορούμενος εκτός από την ελληνική υπηκοότητα κατέχει και την γερμανική εμπίπτει επίσης και γερμανική δικαστική δικαιοδοσία, πράγμα που έχει ως συνέπεια να εξεταστεί βάσει του γερμανικού δικαίου το θέμα της παραγραφής. Η παραγραφή αρχίζει, με διάπραξη των αποδιδόμενων σ΄αυτόν πράξεων ( παρ. 261, 299 Π.Κ.) και επέρχεται μετά 5 χρόνια.
Επειδή η παραγραφή σύμφωνα με τη δικογραφία και την κλήση προς εξέταση ως κατηγορούμενου, όπως π.χ. η πρώτη εξέταση στις 18-4-2008, ενώπιον των ελληνικών αρχών διεκόπη, οι αναφερόμενες στο ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης διαπραχθείσες πράξεις, στο διάστημα από τον Απρίλιο ως τον Σεπτέμβριο 2003, δεν έχουν ακόμη παραγραφεί και διώκονται. Τουλάχιστον ως προς τις ανωτέρω πράξεις, από 19-4-2003, η παραγραφή δεν εμποδίζει την έκδοσή του.
Οι λόγοι προφυλάκισης είναι δεδομένοι διότι, ο κίνδυνος φυγής του διωκόμενου είναι υπαρκτός. Άλλωστε πριν από τη σύλληψή του κρυβόταν στο ομοσπονδιακό έδαφος για να αποφύγει την έκδοσή του. Κατά πόσον το ελληνικό ένταλμα σύλληψης πληροί τις προϋποθέσεις έκδοσής του ή όχι δεν εξετάζεται κατά την διαδικασία έκδοσης. Δεν υπάρχουν ενδείξεις, ότι ο διωκόμενος θα εμφανιζόταν οικειοθελώς στην ποινική διαδικασία. Ο διωκόμενος δεν έχει στην Γερμανία μόνιμη κατοικία. Δεν υπάρχει η απαιτούμενη βάση εμπιστοσύνης που θα επέτρεπε την μη προφυλάκισή του.»