Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ με τη ματιά της Δημοσιογραφικής Ενότητας.

Το βάθος του προβλήματος του δημοσιογραφικού κλάδου καταδεικνύουν τα δύσκολα μαθηματικά για το σχηματισμό νέου διοικητικού συμβουλίου και σε καμία περίπτωση δεν επιβεβαιώνουν αυτιστικές αναλύσεις του τύπου: «αναλογικό προεδρείο». Σίγουρα δεν έχουν σχέση με την πραγματικότητα δήθεν ρεπορτάζ απο δήθεν ειδικούς των ΜΜΕ ή άλλων χώρων. Το βέβαιο είναι οτι με υλικά κατεδάφισης δεν γίνεται ανοικοδόμηση, όπως δηλώνει κατηγορηματικά ο εκλεγμένος στο ΔΣ της Ενωσης, Δημήτρης Κουμπιάς.

Η μόνη συνθήκη που καταφανώς επηρεάζει τις εξελίξεις προσετέθη απο την ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ, τη μικρότερη σε εκλογική δύναμη παράταξη, ο ρόλος της οποίας προσαυξημένος αποδείχθηκε με την ανατροπή στην ΠΟΕΣΥ και την απαλλαγή που επέτυχε στην ΕΣΗΕΑ.

Πολλοί σε αυτή τη χρονική στιγμή θα ήθελαν να προβάλουν ως ρυθμιστικοί παράγοντες και να κομπάζουν για το αυτάρεσκο κομματικο-συνδικαλιστικό τους προσωπικό, σκεφτόμενοι φωναχτά τα σενάρια των συνεργασιών που θα προσδοκούσαν.

Ας δούμε λοιπόν τι σημαίνει να είσαι μικρή ή μεγάλη συνδικαλιστική παράταξη. Μεγάλη παράταξη δεν είσαι όταν ανέχεσαι τα πάντα στο παιχνίδι των εκδοτών να μειώσουν τα εργασιακά δικαιώματα, το μισθό και τον ίδιο τον άνθρωπο που εργάζεται ως συντάκτης για να καταστεί ευκολότερα χειραγωγίσιμος.

Αυτό ισχύει ακόμη και εάν εμφανίζεται κάποιος επικεφαλής να ....μιλά για υψηλές συλλογικές συμβάσεις. Διότι το θέμα δεν είναι να συμφωνήσεις την αύξηση αλλά να περιφρουρήσεις τη συλλογική σύμβαση.

Μικρή αντιθέτως παράταξη δεν είσαι όταν η μία έδρα σου σε 11μελές ΔΣ επιφέρει θετικά πολιτικά αποτελέσματα. Δεν είσαι μικρό σχήμα όταν αποδεδειγμένα περιφρουρείς τα συμφέροντα του κλάδου και αξιώνεις την εφαρμογή των νόμων για τους θεσμοθετημένους πόρους των ταμείων σου.

Η ΕΝΟΤΗΤΑ πέτυχε με ασφυκτική πίεση που άσκησε να αποσταλεί απο την ΠΟΕΣΥ στο ΕΤΑΠ ΜΜΕ εξώδικο για τη δημοσιοποίηση όλων των οικονομικών στοιχείων του ταμείου με αποτέλεσμα τη βροντερή σιωπή αμηχανίας και κατ επέκταση ενοχής.

Αποκάλυψε το χρέος αγγελιοσήμου δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ του ΟΠΑΠ στο ΤΣΠΕΑΘ και τον ΕΔΟΕΑΠ και μπλόκαρε τη δρομολογημένη υπόγεια συμφωνία για κλείσιμο του φακέλου με μόλις 11 εκατομμύρια ευρώ.

Επέμεινε οτι οι νόμοι περι τύπου και αγγελιοσήμου επιβάλλουν τη σχετική εισφορά και στα διαδικτυακά μέσα ενημέρωσης, στάση που δικαιώθηκε απο τη γνωμοδότηση του νομικού συμβούλου της ΠΟΕΣΥ. Ηδη πολλοί εκδότες new media αλλά και διαφημιζόμενοι συνήργησαν στην de facto εφαρμογή. Προς επίρρωση υπενθυμίζουμε την αποκάλυψή μας για ένα τουλάχιστον τιμολόγιο ειδησεογραφικής ιστοσελίδας.

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΤΙΜΟΛΟΓΙΟ
Τα προηγούμενα 24ωρα ένα τουλάχιστον κόμμα ενέκρινε την πληρωμή αγγελιοσήμου για τις διαδικτυακές του διαφημίσεις.. Το κόμμα αυτό ενημέρωσε την εταιρεία με την οποία συνεργάζεται οτι προτίθεται να πληρώσει αγγελιόσημο. Η συγκεκριμένη εταιρεία συντεχνιακά ενημέρωσε με τη σειρά της την ένωση διαφημιστών η οποία με τη σειρά της εξέδωσε προειδοποιητική ανακοίνωση στα μέλη της για κίνδυνο de facto εφαρμογής αγγελιοσήμου στο internet.

Την ίδια ώρα το πρωτοδικείο Ροδόπης έκρινε σε μια απόφαση σταθμό για τα ελληνικά μέσα ενημέρωσης οτι οι ενημερωτικές ιστοσελίδες διέπονται απο το νόμο περί τύπου. Αυτό πέραν των άλλων σημαίνει οτι όποιος εκδότης κόβει αγγελιόσημο τηρεί τη νομοθεσία για απασχόληση δημοσιογράφων, τους ασφαλίζει, τους πληρώνει με βάση τη συλλογική σύμβαση και το σωματείο τους τους ενσωματώνει.

Αυτό επίσης σημαίνει οτι οι επιοχειρήσεις new media, δεν εισφοροδιαφεύγουν και μπορούν να απαιτήσουν μερίδιο στην κρατική διαφήμιση αφού η επισκεψιμότητά τους αλλιώς, η αναγνωσιμότητά τους είναι μη συναγωνίσιμη και απο τις μεγαλύτερες εφημερίδες.

Με βάση τα παραπάνω μπορεί κανείς εύκολα να συμπεράνει οτι τα «αναλογικά» προεδρεία που σχεδιάζουν ή ονειρεύονται δεν έχουν καμία τύχη. Σαφώς η ανάληψη ευθύνης απο τις πλειοψηφούσες προοδευτικές δυνάμεις μπορεί να δώσει διέξοδο!