NEWS@MME - ΤΟ ΝΕΟ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ

ΤΟ ΑΙΣΧΟΣ ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ ΤΗΣ ΕΣΗΕΑ
Από αύριο, η ΕΣΗΕΑ θα έχει νέα διοίκηση... Ελπίζουμε και νέα μυαλά, αν και κάτι τέτοιο δεν φαίνεται στον ορίζοντα. Δυστυχώς, το τραγελαφικό κλίμα της προεκλογικής περιόδου δεν προοιωνίζεται καλά πράγματα για το συνδικαλισμό στη δημοσιογραφία, σε μια περίοδο που ένα αρραγές μέτωπο είναι απαραίτητο. Τα όσα ακούσαμε και αντικρίσαμε τις μέρες που προηγήθηκαν, μας γέμισαν θλίψη και οργή. Οι παρατάξεις επιδόθηκαν...

...σε έναν ανελέητο πόλεμο χωρίς όρια, με ύβρεις και χαρακτηρισμούς εναντίον προσώπων που ξεπέρασαν κάθε προηγούμενο ανηθικότητας και με αλληλοκατηγορίες που έφεραν στην επιφάνεια το πραγμτικό ποιόν αυτών που τις εξακόντιζαν.
Είναι τέτοιο το πρωτοφανές μένος που ξεπηδάει από όλες τις πλευρές, που σε κάνει να αναρωτιέσαι για ποιο λόγο λυσσάνε τόσο πολύ να εκλεγούν! Έχουν κάτι να κερδίσουν; Όχι, αφού οι θέσεις στο ΔΣ είναι άμισθες... Πιστεύουν ότι θα είναι οι "σωτήρες της δημοσιογραφίας"; Δύσκολο, αν σκεφτεί κανείς ότι δεν πρόκειται δα και για τίποτα φοβερές προσωπικότητες με κύρος! Τι, λοιπόν, τους κάνει να φέρονται έτσι; Το μόνο που μπορώ να σκεφτώ, είναι η... ασυλία που προσφέρει η συμμετοχή στη διοίκηση, σε μια περίοδο που οι απολύσεις κρέμονται σαν Δαμόκλειος σπάθη πάνω από τα κεφάλια όλων!
Απορίας άξιο είναι ποιοί διαθέτουν τόσα χρήματα γι' αυτή την πρωτοφανούς έκτασης προεκλογική εκστρατεία και -κυρίως- πού τα βρήκαν. Μιλάμε για πολλές χιλιάδες ευρώ! Καθημερινά μοιράζονται χιλιάδες φέιγ βολάν, αφίσες, πολυσέλιδα έντυπα με ιλουστρασιόν χαρτί και τετραχρωμία, ακόμη και εφημερίδες που το "στήσιμό" τους θα ζήλευαν και μεγάλοι εκδοτικοί οργανισμοί! Όλα αυτά κοστίζουν. Και κοστίζουν πολύ χρήμα! Πού το βρήκαν, άραγε, οι παρατάξεις που το διαθέτουν για να εξασφαλίσουν την πλειοψηφία;
Και πού βρήκαν τα κεφάλαια οι υποψήφιοι που "βομβάρδιζαν" τους πάντες με SMS και τηλεφωνήματα, ζητώντας την ψήφο τους; Και γιατί τα διαθέτουν για την εκλογή τους σε μια άμισθη θέση με πολλούς μπελάδες και βαρύτατες ευθύνες;
Είδαμε κι ακούσαμε πράγματα για τα οποία θα πρέπει τουλάχιστο να ντρέπονται αυτοί που τα έκαναν... Υποψήφιους να επικοινωνούν με συναδέλφους που είχαν να μιλήσουν πάνω από μια δεκαετία, ζητώντας με θράσος την ψήφο τους στο όνομα μιας παλιάς -και συνήθως όχι στενής- γνωριμίας! Επικεφαλής παρατάξεων να βάζουν... γραμματείς να τηλεφωνούν "εκ μέρους τους" (!) σε ψηφοφόρους ζητώντας το "σταυρό" τους! Υποψήφιους να στέλνουν ξανά και ξανά άπειρες φορές το ίδιο μήνυμα στα κινητά, ακόμη και σε ακατάλληλες ώρες! "Τραπεζάκια έξω" στην είσοδο του κτιρίου της ΕΣΗΕΑ, σε μια μικρογραφία των κομματικών εκλογικών κέντρων. Μέλη παρατάξεων να χαιρετούν... αγνώστους και να τους φέρονται λες και πέρασαν το προηγούμενο βράδυ μαζί! "Βαποράκια" των παρατάξεων να κλείνουν το διάδρομο του μεγάρου βάζοντας με το έτσι θέλω τα φέιγ βολάν τους στα χέρια του κάθε ψηφοφόρου, λες και για να αποφασίσει να πάει στην κάλπη δεν θα είχε μελετήσει τις θέσεις τους από πριν.
Φαίνεται, όμως, πως οι δημοσιογράφοι που κομπάζουν ότι "ξέρουν τα κόλπα της πολιτικής", τα έχουν υιοθετήσει πλήρως. Πώς, λοιπόν, να της ασκούν κριτική; Πώς να μην γίνονται "παπαγαλάκια" της εξουσίας;
Αυτές οι εκλογές είναι ένα αίσχος για την ΕΣΗΕΑ κι αυτά που (θα έπρεπε να) πρεσβεύει. Το μόνο ενθαρρυντικό, είναι ότι διακρίναμε σε κάποια από τα παραταξιακά ψηφοδέλτια πρόσωπα που δεν ανήκουν στον συγκεκριμένο πολιτικό χώρο. Πρόκειται για "άνοιγμα" σε μια μορφή πολυμετοχικότητας, για να χρησιμοιήσουμε ποδοσφαιρικούς πλέον όρους; Θα δείξει...
Πάντως, αυτή φαίνεται να είναι και η μόνη λύση για την ανάσταση του δημοσιογραφικού συνδικαλισμού. Από τα μέσα της δεκαετίας του '90, όταν καταργήθηκε το ενιαίο ψηφοδέλτιο, άρχισε και ο κατήφορος για την ΕΣΗΕΑ που έπαψε να διεκδικεί, έπαψε να συνδικαλίζεται και άρχισε να υποκύπτει και να συμβιβάζεται. Ως τότε, οι υποψήφιοι ήταν μερικές δεκάδες και εκλέγονταν ανάλογα με τους σταυρούς που θα συγκέντρωναν.
Τότε, υπήρχε σύμπνοια, παρά τις όποιες διαφωνίες μεταξύ των μελών. Γι' αυτό και πετύχαιναν... Τώρα, σχεδόν οι μισοί δημοσιογράφοι είναι υποψήφιοι!!! Κι αν δει κανείς τις λίστες, θα διακρίνει εύκολα εκατοντάδες "επαγγελματίες" συνδικαλιστές, χαρτογιακάδες που δεν έχουν λιώσει σόλες στα πεζοδρόμια, μόνιμους γραφείων τύπου, κρατικοδίαιτους του δημοσίου και πολλά παρόμοια "φρούτα"!
Αυτό, όμως, δεν είναι συνδικαλισμός. Είναι εθελοντικό ξεπούλημα στις απαιτήσεις των εκδοτών και της εξουσίας! Και μ' αυτό, δεν πάμε πουθενά, εκτός από το βάθος του γκρεμού που δεν απέχει πολύ πια! Αλλάξτε το, συνάδελφοι! Τώρα! Βρείτε το θάρρος να αναθεωρήσετε το καταστατικό και να επιστρέψουμε στο ενιαίο ψηφοδέλτιο, για να εκλέγονται οι πιο ικανοί και οι πραγματικά ελπιδοφόροι.