ΣΤΟ ΣΚΑΜΝΙ ΓΙΑΤΙ ΑΡΝΗΘΗΚΑΝ ΥΠΕΡΑΡΙΘΜΟΥΣ ΣΤΗ ΦΥΛΑΚΗ
Μια ζωή στις φυλακές. Εξ επαγγέλματος. Διοικητικός ο ένας, φύλακας ο άλλος, εξελίχθηκαν σε θέσεις διευθυντή και υποδιευθυντή φυλακών. Ο λόγος για τον κ. Κ. Τσουρέλη- πρώην διευθυντή των Δικαστικών Φυλακών Διαβατών Θεσσαλονίκης και εδώ και λίγο καιρό συνταξιούχοκαι τον κ. Κ. Κουβράκη- υποδιευθυντή των ίδιων φυλακών στις οποίες προσωρινά εκτελεί χρέη διευθυντή- οι οποίοι θα καθήσουν μαζί στο εδώλιο του κατηγορουμένου. Η κατηγορία που τους βαραίνει, το ότι αρνήθηκαν να εκτελέσουν κάτι το οποίο είναι τελείως παράλογο. Δεν δέχθηκαν την εισαγωγή νέων κρατουμένων επειδή δεν είχαν πού να τους βάλουν. Και κατέληξαν κατηγορούμενοι...
Η μικρή φυλακή των Διαβατών έχει κατασκευαστεί για 370 κρατουμένους. Μάλιστα ο Σωφρονιστικός Κώδικας θέλει το πολύ ως τέσσερις κρατουμένους στο κάθε κελί των 24 τετραγωνικών, αν εξαιρέσει κανείς τον χώρο που καταλαμβάνουν η τουαλέτα και η ντουσιέρα. Σήμερα, στη μοναδική πτέρυγα της φυλακής, στοιβάζονται 611 κρατούμενοι, ενήλικοι και ανήλικοι, ημεδαποί και αλλοδαποί, γυναίκες και άνδρες. Από τέσσερις που θα έπρεπε να είναι σε κάθε κελί, για να χωρέσουν έχουν υπερδιπλασιαστεί στους δέκα.
Σχεδόν οι μισοί (272 κρατούμενοι, το 44,5%) είναι προφυλακισμένοι και περιμένουν τη δίκη τους. Το πρόβλημα του υπερπληθυσμού των φυλακών αποκτά ακόμη μεγαλύτερες διαστάσεις αν συνυπολογιστεί ότι οι περισσότεροι από τους μισούς κρατουμένους (οι 318, δηλαδή το 52,5%), καταδικασθέντες και προφυλακισθέντες, είναι τοξικομανείς ή αντιμετωπίζουν καταδίκες για εμπορία, διακίνηση και κατοχή ναρκωτικών.
Υπό αυτές τις συνθήκεςλένε όσοι γνωρίζουν την κατάσταση των φυλακών- δεν μπορεί να γίνει ούτε διαχωρισμός ανάλογα με τα εγκλήματα και τα χαρακτηριστικά του κάθε κρατουμένου, αλλά ούτε στοιχειώδεις συνθήκες υγιεινής και ασφάλειας δεν είναι δυνατόν να διασφαλιστούν.
Τα στοιχεία είναι ενδεικτικά της κατάστασης που επικρατεί στη φυλακή. Το αδιέξοδο καταγγέλθηκε προσφάτως από το διοικητικό συμβούλιο του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης και την Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων έπειτα από επίσκεψη στη φυλακή του προέδρου του ΔΣΘ κ.
Εμμ. Λαμτζίδη. Στην αποσυμφόρησή της, όπως λίγο- πολύ όλων των φυλακών της χώρας, δεν βοήθησε ούτε η εφαρμογή των διατάξεων του πρόσφατου νόμου, που την 1.1.2009 οδήγησε σε αποφυλάκιση 244 κρατουμένων της. «Οι εισροές κρατουμένων εξακολουθούν όλη αυτή την περίοδο να είναι πολύ περισσότερες από τις εκροές» σημειώνουν οι υπεύθυνοι, καταλογίζοντας, εκτός από τις ανεπαρκείς υποδομές, ευθύνες και στους δικαστές μιλώντας για «εύκολες» προφυλακίσεις.
Υπό αυτές τις συνθήκες οι δύο επικεφαλής της φυλακής, οι οποίοι δικάζονται στις 30 Απριλίου από το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης, δεν είχαν άλλον δρόμο. Οταν το Μεταγωγών της Αστυνομίας τούς χτύπησε την πόρτα για να τους αφήσει μία ακόμη φουρνιά καταδικασθέντων, τους απάντησαν ότι δεν μπορούν να τους παραλάβουν γιατί δεν έχουν πού να τους βάλουν, εκτός αν τους φυλακίσουν... όρθιους! Από τα έξι τετραγωνικά, που σύμφωνα με τον Σωφρονιστικό Κώδικα πρέπει να παρέχονται σε κάθε κρατούμενο, με τις υπάρχουσες συνθήκες στα Διαβατά αναλογούν μόλις 2,4 τετραγωνικά μέτρα για τον καθένα.
Και οι άνθρωποι που αρνήθηκαν να κάνουν το καθήκον τους, όπως κατηγορούνται, μόνον άπειροι δεν μοιάζουν, για να εξηγηθεί έτσι η πρωτόγνωρη για τα ήθη του κόσμου της φυλακής αντίδρασή τους.
«Μακράν ένας εκ των δύο καλύτερων διευθυντών που πέρασαν ποτέ από ελληνικές φυλακές»χαρακτηρίζεται από παλαιό σωφρονιστικό υπάλληλο ο κ. Τσουρέλης. Τον πρωτογνώρισε όταν είχε αναλάβει τη διεύθυνση των Φυλακών Λαρίσης, μιας από τις μεγαλύτερες και σημαντικότερες φυλακές της χώρας, όπου υπηρέτησε για πολλά χρόνια ώσπου μετατέθηκε-«δυσμενώς, εξαιτίας της σύγκρουσής του με τη ΔΑΚΕ Λάρισας»σημειώνει ο συνάδελφός του- στα Διαβατά το 2005.
Ο υποδιευθυντής των Διαβατών έχει τεράστια εμπειρία από τη λειτουργία της φυλακής και είναι σε θέση να καταλάβει πότε έχει ξεπεραστεί κάθε όριο. Ο κ. Κουβράκης πρόλαβε ως απλός φύλακας τις θρυλικές φυλακές του Γεντί Κουλέ στη Θεσσαλονίκη, στα τέλη της δεκαετίας του 1980, λίγο προτού βάλουν οριστικά λουκέτο. Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, ζήτησε και πήρε εσωτερική μετάταξη και από «μάχιμος φύλακας» πέρασε στον τομέα της διοίκησης.
Πέρα από τον υπερπληθυσμό, ο Δικηγορικός Σύλλογος και οι φορείς κατά την επίσκεψή τους κατέγραψαν και σοβαρά προβλήματα υποδομών. Στις Δικαστικές Φυλακές Διαβατών αντιστοιχούν ένας γιατρός παθολόγος και ένας επισκέπτης ψυχίατρος, ο οποίος βρίσκεται στις φυλακές από μία ως τρεις ώρες εβδομαδιαίως, την ώρα που οι κρατούμενοι στους οποίους παρέχεται σε ημερήσια βάση ψυχιατρική αγωγή ανέρχονται σε 150.
Οι Δικαστικές Φυλακές Διαβατών, αν και είχαν άλλο προορισμό όταν πρωτολειτούργησαν, σημειώνει ο πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης, εξακολουθούν να είναι φυλακές υποδίκων και ατόμων που κρατούνται ως υπόδικοι ή κατάδικοι για παραβάσεις του νόμου περί ναρκωτικών.
Και το ένα φέρνει το άλλο. Οπως διαπίστωσε ο κ. Λαμτζίδης κατά την επίσκεψη του συλλόγου στο σωφρονιστικό κατάστημα, πρόβλημα υπάρχει και με την τήρηση του χρονοδιαγράμματος εκτέλεσης των εργασιών ανακατασκευής σε χώρους όπου μέχρι πρότινος λειτουργούσαν προγράμματα, τα οποία σήμερα έχουν σταματήσει, ώστε να εξασφαλιστούν νέοι χώροι κράτησης.
Ο Δικηγορικός Σύλλογος Θεσσαλονίκης, προκειμένου να βελτιωθεί η κατάσταση στις φυλακές, ζητεί να διευρυνθεί και ο θεσμός της έκτισης ποινής με την παροχή κοινωφελούς εργασίας.
Σήμερα οι καταδικασθέντες που εκτίουν με αυτόν τον τρόπο την ποινή τους, δεν υπερβαίνουν τους πέντε σε όλη τη χώρα.
H άρνηση υποδοχής νέων κρατουμένων στα Διαβατά ανάγκασε τις αστυνομικές αρχές να αντιμετωπίσουν την κατάσταση εκ των ενόντων. Οι καταδικασθέντες που δεν χωρούσαν στη φυλακή στοιβάζονται τώρα παρανόμως στα κρατητήρια των αστυνομικών τμημάτων της Κεντρικής Μακεδονίας, που ουσιαστικά έχουν μεταβληθεί σε μια δεύτερη φυλακή με συνολικά 150 κρατουμένους, στους οποίους αδυνατούν να παρέχουν ό,τι προβλέπεται από τον νόμο- από τις αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης ως την ιατρική παρακολούθηση. Λίγο περισσότεροι από τους μισούς και συγκεκριμένα οι 77 από τους καταδικασθέντες κρατούνται στη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Θεσσαλονίκης και οι υπόλοιποι είναι μοιρασμένοι στα αστυνομικά τμήματα Σερρών, Πολυγύρου, Βέροιας, Κιλκίς, Εδεσσας και Γιαννιτσών.
Υπό αυτές τις συνθήκες ούτε η Αστυνομία είχε άλλη διέξοδο. Με δεδομένη την άρνηση του υποδιευθυντή να δεχθεί τους καταδικασθέντες στο Σωφρονιστικό Κατάστημα Διαβατών, η Αστυνομική Διεύθυνση Θεσσαλονίκης έπρεπε να καλύψει τα νώτα της για να μη βρεθεί υπόλογη. Ετσι κατέθεσε μήνυση εις βάρος του υποδιευθυντή της φυλακής και άνοιξε ο δρόμος για το εδώλιο, και μαζί για την αποκάλυψη της κατάστασης που επικρατεί στις φυλακές.
Πηγή: http://www.tovima.gr







